Loading...
Skip to Content

Opgeslagen trauma


mijn lichaam beeft en rilt
na wat ik kreeg te horen
weet niet of ik dit wil
mijn hart voelt als bevroren

de pijn van mijn verleden

zoekt haar uitweg in mij
ik ben het haast vergeten
dat leed niet vrij kan zijn

ik zoek een oprecht antwoord

die mij hierin verstaat
maar ook mijn lijden hoort
als mijn geest mij verlaat

mijn lijf erkent de waarheid

in wat ze nu uitspreekt
ze voert haar eigen strijd
die in mijn ziel verbleekt

ik hou met beide armen

mijn hoofd en hart nu vast
ik hoop door te omarmen
bevrijdt te zijn van last

als ik dan weer kan dromen

dat liefde in mij wint
laat ik het door mij stromen
tot ik mijn kind weer vind

Gisele Vranckx

Beschouwingen