De herberg

             Gedachten, gevoelens .... verwelkom ze allemaal!

Dit mens-zijn is een soort herberg:
elke ochtend weer bezoek.

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt
als een onverwachte gast.

Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij!
Zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.

Behandel dan toch elke gast met eerbied. 
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase...

De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt.
De hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.
        

Jalaluddin Rumi
 Perzische dichter (1207 - 1273)

Misschien merk wel eens dat je emoties onderdrukt, bv. omdat ze je niet uitkomen of omdat je ze onterecht vindt, of vervelend, of zwak, of eng...

Emoties zijn er wanneer ze er zijn. Of je ze terecht vindt of zwak doet daar niets aan af. Je kunt tegen je emoties in opstand komen, ze ontkennen, ze overschreeuwen met leuke activiteiten etc. Dat helpt en er is niets mis mee, maar uiteindelijk komen vooral de diepere onderliggende emoties  op een bepaald moment vanzelf weer naar boven en wat doe je dan?
Rumi ons laat zien hoe we emoties kunnen verwelkomen als gasten die ons misschien wel iets heel belangrijks te vertellen hebben. 

Boeken van Rumi